• Inloggen
  • Winkelwagen (0)

Proza

eenopenplek-omslag4
Beschikbaar als:
17,50

Een open plek

ISBN: 9789077487839
Pagina's: 128
Verschenen: 2009
Ontwerp omslag: 247Design

Een open plek

Een open plek bevat niet eerder in boekvorm verschenen essays van C.O. Jellema. Essays met een autobiografische toets.

C.O. Jellema overleed in maart 2003 op zesenzestigjarige leeftijd. Zijn werk was nog volop in ontwikkeling en door zijn vroegtijdige dood heeft de uitgave van zijn Verzameld werk dan ook een even onverwacht als onbedoeld definitief karakter gekregen.
Voor de samenstelling van zowel de Verzamelde gedichten als de Verzamelde essays heeft C.O. Jellema de bezorger Gerben Wynia enkele richtlijnen gegeven. Maar vanwege zijn snel verslechterende gezondheidstoestand was er geen tijd en gelegenheid om hierover rustig van gedachten te wisselen.

C.O. Jellema wilde graag dat de essays chronologisch, dat wil zeggen in volgorde van publicatie opgenomen werden met de 'mogelijkheid dat er zo een samenhang duidelijk zou worden tussen literaire interesses en momenten van zelfreflectie'.
Deze samenhang wordt zonder enige twijfel nog groter, wanneer we een vollediger inzicht krijgen in zijn essayistische werk. Een aantal facetten daarvan bleef in de editie van het Verzameld werk onderbelicht.
Een goede reden om uit verspreid gepubliceerde en ongepubliceerde essays een keuze te maken. Die verschijnen in Een open plek. Net als in de Verzamelde essays en indachtig de wens van de auteur zijn de essays in Een open plek in chronologische volgorde opgenomen. Bij de samenstelling is gekozen voor de autobiografische getinte teksten, een aspect dat in de in het Verzameld werk opgenomen essays minder nadrukkelijk aan bod kwam. Op die editie biedt Een open plek dan ook een waardevolle aanvulling.
De uitgave bevat bovendien een fotokatern met foto's uit het privéarchief van Jellema. Daarmee krijgt de lezer een unieke inkijk in de wereld van de auteur.

In de pers:
'Net als de verzamelde poëzie en essays laat Een open plek nog eens prachtig zien waar Jellema naar op zoek was (...).'
Erik Menkveld in De Volkskrant